Ο Κυριάκος, η πολιτική για τον πολιτισμό και η «νέα» πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟΑ

Δεν πέρασαν 3 μέρες από τις εκλογές της 7ης Ιούλη και έχουν ήδη τεθεί με… σαφήνεια οι προτεραιότητες της (όχι και τόσο) νέας πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΠΟΑνεα κυβερνηση.jpg Συνέχεια

Έξω οι εργολάβοι καθαριότητας από το ΥΠΠΟΑ!

Η ιστορία με τις εργολαβικές εταιρείες καθαριότητας που επί χρόνια έχουν στήσει ένα κερδοσκοπικό πάρτι στο δημόσιο, απομυζώντας δημόσιες δαπάνες και καταπατώντας, παράλληλα, κάθε μορφή εργασιακών δικαιωμάτων, καλά κρατεί! Τώρα, η πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟΑ θέλει να τις φέρει ξανά στα κτίρια των κεντρικών υπηρεσιών!

 

Την ώρα που ο κυβερνητικός τύπος, πανηγυρίζει για την προ διμήνου απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου (απόφαση C-260/17), που έκρινε ότι οι ατομικές συμβάσεις εργασίας για την καθαριότητα, σίτιση και φύλαξη είναι σύννομες και εξαιρούνται από την «Οδηγία περί δημοσίων συμβάσεων» (ΑΥΓΗ, 17/12/2018), στο Υπουργείο Πολιτισμού βρίσκεται σε εξέλιξη, με απόφαση της υπουργού Μ. Ζορμπά, διαδικασία ανάθεσης σε εργολαβική εταιρεία της καθαριότητας των κτιρίων που στεγάζουν κεντρικές υπηρεσίες του ΥΠΠΟΑ (ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑΣ 20-22, ΜΕΤΣΟΒΟΥ 5, ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΡΥΤΣΗ 10,11 και 12, ΒΑΣ. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ 12, Γ΄ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 42 & ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ, ΑΓΙΩΝ ΑΣΩΜΑΤΩΝ 11 και 33, ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ 5, ΠΕΙΡΑΙΩΣ 79, ΚΗΡΡΥΣΤΟΥ 7, ΤΖΙΡΑΙΩΝ 8-10, ΣΠΥΡΟΥ ΤΡΙΚΟΥΠΗ 16, ΨΑΡΟΜΗΛΙΓΚΟΥ 22 και 23, ΝΙΚΗΤΑΡΑ 1 & ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΕΝΑΚΗ 13-15, ΡΕΘΥΜΝΟΥ 1, ΠΕΙΡΑΙΩΣ 81, ΠΡΥΤΑΝΕΙΟΥ 9, ΠΟΛΥΓΝΩΤΟΥ 13, ΣΟΥΛΤΑΝΗ 6).

Προφανώς, το ζήτημα της καθαριότητας στα παραπάνω κτίρια (και όχι μόνο σε αυτά) είναι εξαιρετικά σοβαρό, καθώς η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο, με τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες στα περισσότερα από αυτά να αναγκάζονται να εκτελούν και χρέη καθαριστών!

Γιατί, όμως, η πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟΑ δεν προχώρησε, όπως όφειλε, στην πρόσληψη προσωπικού καθαριότητας για να λυθεί το θέμα, αλλά επέλεξε την οδό των εργολάβων (με ετήσια σύμβαση ποσού 135.000 ευρώ…), όταν ένας από τους διακηρυγμένους στόχους της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ από το 2015 ήταν να μπει τέλος στις εργολαβίες καθαριότητας στο Δημόσιο;

Τι απέγιναν οι εξαγγελίες του ίδιου του πρωθυπουργού, στην επίσημη ιστοσελίδα του , ότι: «Με τη νομοθετική ρύθμιση, η οποία ψηφίστηκε το 2016 και η οποία προβλέπει τη δυνατότητα σύναψης ατομικών συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου (μέχρι και 24 μήνες) από όλους τους φορείς του δημόσιου τομέα για τις υπηρεσίες καθαριότητας, φύλαξης, σίτισης και ιματισμού, επανέρχεται η νομιμότητα στις εργασιακές σχέσεις στους κλάδους αυτούς, που είχαν μετατραπεί σε σχέσεις δουλείας και άγριας εκμετάλλευσης, λόγω της εκτεταμένης παραβατικότητας των εργολάβων, που απομυζούσαν για χρόνια το δημόσιο χρήμα»;

Γιατί η Μ. Ζορμπά δεν υλοποιεί, έστω τις διατάξεις του ν. 4430/2016 (αν και κανονικά θα έπρεπε να προκηρυχθούν θέσεις μόνιμου προσωπικού καθαριότητας, αφού οι ανάγκες είναι πάγιες και δεδομένες);

katharistria-kouvas-video-tsipras

Μικρή αναδρομή στο φαινόμενο των εργολαβιών καθαριότητας

Όπως είναι γνωστό, η εκχώρηση των υπηρεσιών καθαριότητας σε εργολάβους συστηματοποιήθηκε από την κυβέρνηση της Ν.Δ. την περίοδο 1990-1993, αρχικά με την πρόβλεψη το κόστος της εργολαβίας να μην ξεπερνά τη μισθολογική δαπάνη που θα απαιτούνταν για το μόνιμο προσωπικό.

Το ΠΑΣΟΚ (Ν. 2646/98) εκχώρησε και τη φύλαξη σε ιδιώτες με τις ίδιες προϋποθέσεις. Αργότερα, οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ (Ν. 2889/2001, Ν. 3204/2003) και η Ν.Δ. (Ν. 3329/2005) κατάργησαν το πλαφόν του κόστους και επέτρεψαν την εκχώρηση της καθαριότητας, της φύλαξης και άλλων τομέων σε ιδιωτικά συνεργεία, «ανεξάρτητα από το ύψος της αμοιβής του αναδόχου και της ύπαρξης κενών οργανικών θέσεων των οικείων κλάδων ή ειδικοτήτων».

Η τάση «εργολαβοποίησης» του δημόσιου τομέα (το οutsourcing στη γλώσσα του μάρκετινγκ), δηλαδή η ανάθεση υπηρεσιών του Δημοσίου σε ιδιώτες, δεν ισχύει, φυσικά, μόνο για την καθαριότητα ούτε είναι ελληνική εφεύρεση. Επεκτείνεται ολοένα και σε περισσότερους τομείς, ειδικά όταν δεν υπάρχουν δυναμικές συνδικαλιστικές αντιστάσεις.

Σε εποχές σκληρής λιτότητας, επέλασης του νεοφιλελευθερισμού και περιορισμού του κράτους, η κεντρική επιλογή για επέκταση των εργολαβιών κοστίζει ακριβότερα στον φορολογούμενο, οι εργαζόμενοι απασχολούνται με όλο και χειρότερους όρους σε μόνιμη ανασφάλεια, ο πλούτος συγκεντρώνεται στα χέρια των λίγων.

Στην ελληνική περίπτωση, πάντως, μετά την υπόθεση «Κούνεβα», έγινε ευρεία συζήτηση για όλες τις πλευρές του «εργολαβικού» φαινομένου στην καθαριότητα (εργασιακή εξαθλίωση, μισθοί πείνας, επισφάλεια, εργασιακός εκφοβισμός, σωρεία αυθαιρεσιών και παρανομιών των εταιρειών κοκ), ενώ το κίνημα για την έξωση των εργολάβων καθαριότητας από το δημόσιο πήρε διαστάσεις. Στην επιστημονική έρευνα «Οι εργασιακές σχέσεις στον Κλάδο του Καθαρισμού» του Γιάννη Κουζή όλα αυτά καταγράφονται αναλυτικά και με στοιχεία

Ακόμη και σήμερα, ωστόσο, παρά την ψήφιση του ν. του ν. 4430/2016, λίγα έχουν αλλάξει συνθήκες εργασίας των εργολαβικών της καθαριότητας, ενώ οι αποκαλύψεις για το όργιο παρανομιών και τη διαπλοκή  μεγάλων εργολαβικών εταιρειών με φορείς του Δημοσίου συνεχίζονται.

Καλούμε

– Την πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟΑ να διακόψει κάθε διαδικασία για την παράδοση της καθαριότητας σε εργολαβικές εταιρείες και να προσχωρήσει άμεσα σε προσλήψεις μόνιμου προσωπικού για την κάλυψη των πάγιων και διαρκών αναγκών καθαριότητας.

– Τα σωματεία εργαζομένων στο ΥΠΠΟΑ να καταγγείλουν τις διαδικασίες «εργολαβοποίησης» της καθαριότητας στο ΥΠΠΟΑ και να οργανώσουν συγκεκριμένες δράσεις αντίστασης στη διαδικασία των εργολαβικών συμβάσεων.

– Τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες όλων των κλάδων και ειδικοτήτων να μην επιτρέψουν την εγκατάσταση εργολάβων καθαριότητας σε καμία Υπηρεσία  του ΥΠΠΟΑ.

Πόλη, μνημεία, ελεύθεροι χώροι –με αφορμή την υπόθεση των λόφων (Φιλοπάππου)

Στο τελευταίο ΔΣ του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων συζητήθηκε το θέμα της περίφραξης της Πνύκας και των λόφων του Φιλοπάππου. Δυστυχώς, δεν συζητήθηκε επί της ουσίας, δηλαδή για το ποια είναι η σύγχρονη αντίληψη για τους χώρους που είναι ταυτόχρονα αρχαιολογικοί και χώροι πρασίνου (όπως είναι οι λόφοι). Συζητήθηκε στη βάση της προειλημμένης απόφασης της ΕΦΑ Αθηνών, με την σύμφωνη γνώμη της ΓΔΑΠΚ, να βάλει κάγκελα στο χώρο της Πνύκας (και αργότερα, όπως μας ειπώθηκε μέσα στο ΔΣ, η πρόθεση είναι να μπουν κάγκελα σε όλο το λόφο και να μείνουν ανοιχτές μόνο τρεις είσοδοι –δηλαδή η εφαρμογή του σχεδίου που υπήρχε από το 2007 και είχε ξεσηκώσει αντιδράσεις: να αποκοπεί ο λόφος από την γειτονιά!) και τέθηκε το ζήτημα της προστασίας των συναδέλφων αρχαιολόγων υπεύθυνων του χώρου που σέρνονται στο Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής με τη διαδικασία του αυτόφωρου λόγω των καταγγελιών των κατοίκων. Η Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση διαφώνησε με το ψήφισμα που τελικά βγήκε με τις ψήφους των παρατάξεων ΕΣΔΑ, Συνεργασία Αρχαιολόγων και Αυτόνομη Παρέμβαση.

Καταρχάς να ξεκαθαρίσουμε ότι στηρίζουμε τους συναδέλφους που πηγαίνουν στο αστυνομικό τμήμα λόγω μηνύσεων, όχι μόνο στην ΕΦΑ Αθηνών, αλλά σε κάθε παρόμοια περίπτωση –κι έχουν υπάρξει πολλές τέτοιες περιπτώσεις, με μηνύσεις ιδιωτών, με αυτόφωρα σε συναδέλφους που απλώς έκαναν τη δουλειά τους σε όλη τη χώρα. Σε κάθε τέτοια περίπτωση η Ενωτική (και όλο το ΔΣ βέβαια) σταθήκαμε δίπλα τους, είτε στα αστυνομικά τμήματα είτε μετά στα δικαστήρια (χωρίς να έχει εκδώσει ανακοινώσεις ο ΣΕΑ για κάθε τέτοια περίπτωση). Και στη συγκεκριμένη περίπτωση της ΕΦΑ Αθηνών, η ΕΑΚ συμφώνησε όχι μόνο να καλυφθούν δικαστικά οι συνάδελφοι αν χρειαστεί, αλλά και έμπρακτα (να πηγαίνουμε μαζί τους στο Τμήμα). Επίσης, να ξεκαθαρίσουμε ότι είμαστε αντίθετοι σε κάθε ενέργεια που στρέφεται ενάντια στους εργαζόμενους του ΥΠΠΟΑ, όπως η απαράδεκτη, καταδικαστέα και εκτός κάθε κινηματικής λογικής επίθεση στον φύλακα του αρχαιολογικού χώρου που έγινε την Τετάρτη 28/11/2018 από αγνώστους. Συνέχεια

Προβολή και διαχείριση των μνημείων ή αρχαιολογία και PR (;)

36742207_899503030249851_8836044417153368064_n

Της Τίνας Γερολύμου, αρχαιολόγου

Στη νέα πραγματικότητα που έχει δημιουργηθεί για την επιστήμη της αρχαιολογίας, με την απίστευτη διεύρυνση που επιτεύχθηκε μέσω της σύνδεσής της με πεδία των φυσικών επιστημών και τα νέα τεχνολογικά εργαλεία που έχει πια στη διάθεσή της, αυτό που φαίνεται να απασχολεί συχνά περισσότερο την κοινότητα των αρχαιολόγων του ΥΠΠΟΑ (ή σίγουρα ένα μέρος αυτής) δεν είναι η καλύτερη και αποτελεσματικότερη διαχείριση της παραγόμενης γνώσης, μέσω της αναζήτησης νέων μεθοδολογικών εργαλείων και ενδεχομένως νέων τρόπων επεξεργασίας και αξιοποίησης αυτής. Αντιθέτως, παρατηρείται μια αυξανόμενη ανάγκη απλής προβολής του αποτελέσματος μόνον ενός έργου, ως αυτόνομου γεγονότος, και μέσω αυτής των ίδιων των φορέων υλοποίησής του και ακόμη ειδικότερα, των ίδιων των επικεφαλής αρχαιολόγων.

Είναι δεδομένο ότι ο τρόπος διαχείρισης του πλούσιου πολιτιστικού αποθέματος της χώρας, έχει αναχθεί από καιρό σε ξεχωριστό κομμάτι της αρχαιολογικής(;) επιστήμης, που διδάσκεται και σε νεότερα τμήματα πανεπιστημιακών σχολών Ιστορίας & Αρχαιολογίας. Κανείς δεν είναι αντίθετος σε αυτό, ειδικά σε μια εποχή κατά την οποία η τουριστική προβολή και η πολύπλευρη αξιοποίηση των μνημείων συγκαταλέγεται στους κύριους μοχλούς οικονομικής ανάπτυξης.

Στο πλαίσιο αυτής της διαχείρισης εντάσσεται και η προβολή και η ανάγκη επικοινωνίας του πολύ σημαντικού έργου που συντελείται από το ΥΠΠΟΑ. Ως γνωστόν, τα τελευταία χρόνια, παρά την οικονομική κρίση, εκτελέστηκαν κυρίως μέσα από το πρόγραμμα του ΕΣΠΑ αλλά και από άλλες πηγές (ΠΔΕ, ιδιωτικές χορηγίες), ένα πλήθος έργων αποκατάστασης και ανάδειξης μνημείων και αρχαιολογικών χώρων σε όλη την Ελλάδα.

Στα περισσότερα από αυτά, υπήρχε ως συμβατική υποχρέωση του φορέα υλοποίησης, δηλαδή των κατά τόπους περιφερειακών υπηρεσιών του ΥΠΠΟΑ και η δημοσιοποίηση του έργου, κυρίως μέσα από την έκδοση ανάλογων ενημερωτικών φυλλαδίων, προκειμένου να πιστοποιείται το πριν και το μετά των εργασιών και να αποδεικνύεται η διάθεση των χρημάτων που δαπανήθηκαν. Σωστή και κατανοητή ενέργεια, στο βαθμό που αυτά δεν κατέληγαν, όπως τελικά αποδείχθηκε ορισμένες φορές, σε προσωπικά «κείμενα δημοσίων σχέσεων», για να αντιγράψουμε την έκφραση του ανοικτόμυαλου και προοδευτικού καθηγητή αρχαιολογίας Αντώνη Ζώη, την οποία χρησιμοποίησε πριν από τριάντα χρόνια για να επισημάνει τι δεν πρέπει να είναι τα κείμενα των αρχαιολογικών χρονικών που δημοσιεύονται ως σύντομη ενημέρωση των πεπραγμένων κάθε περιφέρειας.

Αυτή η όψιμα πολύ προβεβλημένη πτυχή της αρχαιολογικής(;) επιστήμης, έχω την εντύπωση ότι οδηγεί ενίοτε σε μια σταδιακή απομάκρυνση από «τα ουσιώδη». Η διενέργεια και ολοκλήρωση μιας σωστικής ανασκαφής στο πλαίσιο ενός δημόσιου ή ιδιωτικού έργου, η συντήρηση και η αποκατάσταση ενός μνημείου, η ανάδειξη ενός αρχαιολογικού χώρου, η σύγχρονη επανέκθεση ενός μουσείου, συνιστούν υποχρέωση των υπηρεσιών του ΥΠΠΟΑ και αποτελούν βασική, αυτονόητη εργασία των λειτουργών αυτού. Όσο κι αν όλα αυτά είναι αναμφίβολο ότι ολοκληρώνονται πολύ συχνά με μεγάλο κόπο, προσπάθεια και αρκετές αντιξοότητες, ωστόσο αυτό ήταν και εξακολουθεί να είναι πρωτίστως, το βασικό έργο των αρχαιολόγων του ΥΠΠΟΑ. Αυτό υπήρξε κύρια απασχόληση για γενιές αρχαιολόγων που εργάστηκαν σε πραγματικά δύσκολες συνθήκες και οι οποίοι, με περιορισμένα τεχνικά μέσα και οικονομικούς πόρους, επιτέλεσαν μεγάλο και ουσιαστικό έργο, χωρίς τη συνεχή «διαφήμιση» και τη διαρκή ανάγκη προβολής και αυτο-επιβεβαίωσης.

Αναντίρρητα οι σημερινές συνθήκες έχουν αλλάξει κατά πολύ και οι νέες μορφές επικοινωνίας και πληροφόρησης έχουν επιβάλλει έναν διαφορετικό τρόπο προσέγγισης και αντιμετώπισης των πραγμάτων. Οι υγιείς μηχανισμοί επικοινωνίας του παραγόμενου έργου και διάχυσης των πληροφοριών που προκύπτουν από αυτό (όπως δημοσιεύσεις, ημερίδες, ξεναγήσεις, εκπαιδευτικά προγράμματα) είναι απολύτως αναγκαίο να υπάρχουν, προκειμένου το σύνολο της κοινότητας κάθε τόπου και κυρίως η νέα γενιά να ενημερωθεί, να προσεγγίσει, να αγαπήσει τα μνημεία και να τα εντάξει στη σύγχρονη ζωή. Όλα τα υπόλοιπα κατά την προσωπική μου οπτική είναι show business.

Ως εκ τούτου, μοιάζει απλή άσκηση δημοσίων σχέσεων και προσωπικής προβολής των εκάστοτε επικεφαλής των περιφερειακών υπηρεσιών του ΥΠΠΟΑ η πραγματοποίηση εκδηλώσεων σχεδόν για κάθε μνημείο που αναστηλώνεται και για κάθε χώρο που αναδεικνύεται (ενώ υπάρχουν αποτελεσματικότεροι και υγιέστεροι τρόποι δημοσιοποίησης του έργου που επιτελέστηκε, όπως προαναφέρθηκε), ειδικότερα μάλιστα όταν σε όλη αυτή τη «γιορτινή ατμόσφαιρα» προσκαλούνται και πολιτικά πρόσωπα (κατ’ επιλογήν πάντα), οι οποίοι βεβαίως δεν αποκλείονται εκ προοιμίου, αλλά στην πλειονότητά τους δεν είχαν ούτε ενδιαφέρονται ιδιαίτερα να αποκτήσουν ειλικρινή σχέση με τα μνημεία. Παράλληλα, η υπερβολική έκθεση, όχι μόνο στα ΜΜΕ αλλά κυρίως (και δυστυχώς) στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με τις προσωπικές σελίδες προϊσταμένων στο facebook να έχουν υποκαταστήσει σε πολλές περιπτώσεις τις ιστοσελίδες των Εφορειών και την ανταλλαγή προσωπικών σχολίων και like σε επίπεδο παρατεταμένων εφηβικών χρόνων, προσωπικά μου προκαλεί απέχθεια και απογοήτευση.

Καθώς η εικόνα και η προβολή είναι αυτό που πλέον υπολογίζεται, η προτροπή του Επίκουρου «λάθε βιώσας» έχει μείνει στα αζήτητα, ενώ για την αλαζονεία που διαφαίνεται να αναδεικνύεται σε προσόν του κλάδου μας, από τις πολλές σχετικές ρήσεις των φιλοσόφων και των Πατέρων της Εκκλησίας επιλέγω εκείνη του Βίαντος «Αλαζονεία εμπόδιον σοφίας».

Επειδή κάθε κείμενο που δημοσιεύεται γίνεται αντικείμενο δημόσιας κριτικής, είναι μάλλον βέβαιο ότι θα υπάρχουν αντιδράσεις εντός της κοινότητας των συναδέλφων. Καλοδεχούμενες.

Για τις… «καινοτόμες» ιδέες του κ. Στρατή περί «διευθέτησης» του χρόνου εργασίας

σταθης-σκιτσο-18-06-2010

Σε συνέντευξη που έδωσε ο υφυπουργός Πολιτισμού Κ. Στρατής στις 24/6/2018 στην «Εφημερίδα των Συντακτών» έριξε την ιδέα να «μετατραπεί με γενναιότητα η μισθοδοσία του έκτακτου προσωπικού και της έκτης ημέρας σε προσλήψεις μονίμων. Πηγαίνουμε έτσι σε πρόγραμμα διευθέτησης εργασίας 6 ημέρες το καλοκαίρι, 4 τον χειμώνα».

Με άλλα λόγια, για να αντιμετωπιστεί το οξύ πρόβλημα έλλειψης φυλακτικού προσωπικού σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους, προτείνει την ευέλικτη εργασία των αρχαιοφυλάκων: να δουλεύουν 6 μέρες το καλοκαίρι και 4 το χειμώνα (με αντίστοιχη μείωση αποδοχών)! Αυτή, μάλιστα, η «σκέψη» πλασάρεται ως μια καινοτόμα ιδέα που έρχεται από το μέλλον! «Ας δούμε μπροστά, παραπέρα από αυτό που είναι συνήθειά μας και έρχεται από το παρελθόν», λέει ο υφυπουργός.

Δε ξέρουμε αν πρόκειται πράγματι για προσωπική του σκέψη, όπως έσπευσε δύο φορές να τονίσει στην ίδια συνέντευξη, ή αν ο κ. Στρατής λειτουργεί ως προπομπός ιδεών που κυοφορούνται στην κυβέρνηση. Ξέρουμε, όπως, πως αυτές οι νεοφιλελεύθερης κοπής ιδέες κατάργησης του πενθημέρου, ελαστικοποίησης της εργασίας, «ευέλικτης» εναλλαγής ωραρίου ή και καθηκόντων, εκ περιτροπής εργασίας κλπ. ούτε νέες είναι ούτε, βέβαια, έρχονται από το μέλλον.

Πρόκειται για αναμάσημα εξαιρετικά επικίνδυνων και αντιδραστικών ιδεών που έρχονται κατευθείαν από την εργασιακή ζούγκλα που ονειρεύονται να προωθήσουν οι κάθε λογής εργοδότες του ιδιωτικού τομέα, με πρόσχημα την κρίση και την ανεργία.

Τις ιδέες αυτές τις ξανακούσαμε από το 2010, όταν με το πρώτο μνημόνιο επιχειρήθηκε να εισαχθεί αυτή η συζήτηση και στον δημόσιο τομέα. Δεν αφορά, προφανώς, μόνο τους αρχαιοφύλακες, αλλά κάθε κατηγορία εργαζομένων, που με τη μετατροπή τους από εργαζόμενους σε συγκεκριμένο αντικείμενο και σε συγκεκριμένο φορέα και τόπο, σε «κρατικούς» υπαλλήλους, θα μπορούν, κατά τους εμπνευστές αυτών των σχεδίων, να καλύπτουν κάθε λογής ανάγκες: οι αρχαιοφύλακες να προσαρμόζουν τις μέρες και ώρες εργασίας ανάλογα με την τουριστική κίνηση, οι εκπαιδευτικοί να καλύπτουν το καλοκαίρι άλλες ανάγκες του δημοσίου, το νοσηλευτικό προσωπικό να μετακινείται το καλοκαίρι από τα αστικά κέντρα στα νησιά κοκ.

Οι εργαζόμενοι/ες δεν έχουν κανέναν λόγο να μπουν σε τέτοιες συζητήσεις! Αντίθετα, έχουν κάθε λόγο να απορρίψουν κατηγορηματικά και απερίφραστα κάθε ανάλογη σκέψη και να εντείνουν τον αγώνα τους για: μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού προκειμένου να καλυφθούν τα δραματικά κενά, μονιμοποίηση των συμβασιούχων, μείωση του εργάσιμου χρόνου με αύξηση των αποδοχών!

Πρέβεζα: Ιστορίες από την κρύπτη

gallery23903pic10158

Βάσις, Φρουρά, Εξηκονταρχία Πρεβέζης.
Την Κυριακή θ’ ακούσουμε την μπάντα.

Όπως πληροφορούμαστε από δημοσίευμα του atpreveza.gr, σε συνάντηση του Αντιπεριφερειάρχη Πρέβεζας Στράτου Ιωάννου με εκπροσώπους του ιδρύματος Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου στην Αθήνα, αποφασίστηκε ότι θα χρηματοδοτηθεί «από πόρους του ιδρύματος που φτάνουν τα 80.000 ευρώ, η μελέτη που περιλαμβάνει το κτίριο υποδοχής, εκδοτήριο εισιτηρίων, τουαλέτες, μία μικρή αίθουσα συνεδριάσεων και parking αυτοκινήτων, έτσι ώστε να ανοίξει διάπλατα ο δρόμος για τη δημιουργία του Αρχαιολογικού Πάρκου (Νικόπολης). Στο χρονικό διάστημα 10-15 Σεπτεμβρίου θα γίνει συνεδρίαση του Δ.Σ. του ιδρύματος για να ληφθεί και τυπικά η απόφαση».

 

Περπατώντας αργά στην προκυμαία,
«Υπάρχω;», λες, κ’ ύστερα «δεν υπάρχεις!»

Πρόκειται για μια ακόμη «καινοτομία», ένα Ίδρυμα που δεν προτίθεται καν να βοηθήσει οικονομικά το δικό του Μουσείο, το οποίο έχει δωρίσει στο κράτος, να εμφανίζεται ως χρηματοδότης μελέτης για το Αρχαιολογικό Πάρκο Νικόπολης! Αστειότητες… Από την άλλη, αν εμφανιζόταν και πάλι το ΔΙΑΖΩΜΑ  ως μεσάζοντας να κάνει τη «δουλειά», θα φαινόταν ότι δεν πρόκειται παρά για άλλον έναν κρίκο στην αλυσίδα της προσπάθειας διαχείρισης του χώρου. Έτσι μάλλον θα σκέφτηκαν οι «καινοτόμοι» και «σπρώξαν μπροστά» το Ίδρυμα. Φυσικά μέσα από αυτή τη χορηγία συνεχίζεται η αναμειξη ιδιωτών στον σχεδιασμό της ανάδειξης (και προφανώς μετά στην εκμετάλλευση) των πολύ σημαντικών μνημείων της περιοχής.

Μικρή λεπτομέρεια: με απόφαση της Υπουργού Πολιτισμού κ. Κονιόρδου, που ως γνωστόν είναι δραστήριο μέλος του ΔΙΑΖΩΜΑΤΟΣ και θαυμάστρια του κ. Μπένου (Ο «αναγκαίος» κ. Μπένος και το ΔΙΑΖΩΜΑ. Μια οφειλόμενη απάντηση και μερικά νέα ερωτήματα), ο τελευταίος διορίστηκε στις 17/3/2017 μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Μουσείου Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου! Όλα δένουν γλυκά!

 

Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους
αυτούς, ένας επέθαινε από αηδία…

Και η Αρχαιολογική Υπηρεσία; Ρωτήθηκε; Συναίνεσε; Ή μήπως δεν της πέφτει λόγος; Αλλά και ποια Αρχαιολογική Υπηρεσία; Αυτή που, ξεδοντιασμένη από στελέχη και αποδυναμωμένη οικονομικά και θεσμικά, τείνει να μετατραπεί σε αυτό ακριβώς που επιθυμούν οι κάθε λογής «καινοτόμοι» πολιτικάντηδες και επενδυτές, δηλ. σε υποχείριό τους;

Παράλληλα, μέσα από μία σειρά αδικαιολόγητων καθυστερήσεων, με ευθύνη της υπουργού, στην ολοκλήρωση των μεταθέσεων αρχαιολόγων στην περιοχή οι οποίες έχουν εγκριθεί εδώ και μήνες από το υπηρεσιακό συμβούλιο, αλλά και μέσω άλλων υπηρεσιακών «καραμπολών», δημιουργείται εύλογα η αίσθηση ότι οι γνωστοί εξωθεσμικοί (;) παράγοντες επεμβαίνουν ακόμα και στη διαδικασία επιλογής και τοποθέτησης διευθυντών!

O tempora o mores…

Η απεργία που δεν έγινε και ο συνδικαλισμός της κρυφής ατζέντας…

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν.
Μήνα σε γάμο ρίχνονται, μήνα σε χαροκόπι;
Ουδέ σε γάμο ρίχνονται ουδέ σε χαροκόπι.

«Ο κόμπος έφτασε στο χτένι, τα προβλήματα γιγαντώνονται και οι λύσεις αγνοούνται!» (ΠΟΕ-ΥΠΠΟ, 26/7/2017 – πρωί)

Η ΠΟΕ ΥΠΠΟ κάνει πόλεμο! Ή, αλλιώς, 48ωρη απεργιακή κινητοποίηση με κλείσιμο Μουσείων και Αρχαιολογικών χώρων, για το Σαββάτο 29 και την Κυριακή 30 Ιουλίου 2017 στο νομό Αττικής. Την ίδια μέρα στελέχη της Ομοσπονδίας ζητούσαν την έκδοση ανακοινώσεων συμπαράστασης από πρωτοβάθμια σωματεία και την ΑΔΕΔΥ, ενώ σύλλογοι του ΥΠΠΟ στην περιφέρεια καλούσαν τους συναδέλφους να γεμίσουν λεωφορεία για την Αθήνα. Βλέπετε, η 48ωρη ήταν παναττική και όχι πανελλαδική, παρότι τα περισσότερα αιτήματα ήταν πανελλαδικού ενδιαφέροντος (προκήρυξη των θέσεων 33 αρχαιολόγων και 200 αρχαιοφυλάκων, έκδοση της υπουργικής απόφασης για τους συμβασιούχους με θετικές δικαστικές αποφάσεις, διασφάλιση καταβολής κυριακάτικων και εξαιρέσιμων των αρχαιοφυλάκων από το ΤΑΠΑ, προκήρυξη προσλήψεων μόνιμου προσωπικού). Μάλιστα, αφορούσε μόνο του συναδέλφους αρχαιοφύλακες, καθώς οι υπόλοιποι κλάδοι δεν εργάζονται τα Σαββατοκύριακα.

 «Η Ε.Ε. της Π.Ο.Ε.-ΥΠ.ΠΟ. συνεχίζει αταλάντευτα και σταθερά να χειρίζεται με σοβαρότητα και υπευθυνότητα όλα τα καίρια ζητήματα που αφορούν τους εργαζόμενους στο ΥΠ.ΠΟ.Α. στέκοντας (sic) ταυτόχρονα με αίσθημα ευθύνης απέναντι στο κοινωνικό σύνολο.» (ΠΟΕ-ΥΠΠΟ, 26/7/2017 – απόγευμα)

Το ίδιο απόγευμα, φαίνεται πως ο κόμπος που είχε φτάσει στο χτένι λύθηκε! Μετά από συνάντησή της με την Υπουργό κ. Κονιόρδου, η ηγεσία της ΠΟΕ ΥΠΠΟ, με μια λιτή ανακοίνωση, όπου σημειώνει την «υπευθυνότητα» της Υπουργού και την δική της «σοβαρότητα και υπευθυνότητα» (βεβαίως-βεβαίως), αναστέλλει την απεργία. Το έργο το έχουμε ξαναδεί στο ΥΠΠΟΑ και τα βήματα είναι γνωστά: Συνέχεια