Τι θα γίνει με τα «ένδικα μέσα»;

Υπογράφηκαν επιτέλους σήμερα (9/5/2018) οι Υπουργικές Αποφάσεις που ανοίγουν το δρόμο για να αναλάβουν υπηρεσία, ως εργαζόμενοι αορίστου χρόνου, περίπου 300 συνάδελφοι όλων των ειδικοτήτων από όλη τη χώρα, απολύτως απαραίτητοι για την κάλυψη των πάγιων και διαρκών αναγκών των υπηρεσιών του ΥΠΠΟΑ.

Τέλος καλό, όλα καλά; Ας μην βιαζόμαστε!

messiniapress-ergasiaΌπως είναι γνωστό, στο νόμο Ν. 4440/2016 (ΦΕΚ Α’ 224/02.12.2016) «Ενιαίο Σύστημα Κινητικότητας στη Δημόσια Διοίκηση κλπ» συμπεριλήφθηκε, μετά από συντονισμένη συνδικαλιστική πίεση, αλλά και την ενεργοποίηση των ίδιων των ενδιαφερόμενων, ειδική ρύθμιση αποκατάστασης για τους δεκάδες συναδέλφους που επί χρόνια ταλαιπωρούνται εργαζόμενοι με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, ενώ τα δικαστήρια (Πρωτοδικεία, αλλά και Εφετεία) έχουν δεχτεί πως οι συμβάσεις τους στην πραγματικότητα είναι συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου (ΙΔΑΧ) και υποχρεώνουν το Ελληνικό Δημόσιο να τους απασχολεί με τη σχέση αυτή.

Συγκεκριμένα η ρύθμιση προβλέπει πως: «Με απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού, και ύστερα από γνώμη της Επιτροπής της παρ. 1 περίπτωση β΄ του άρθρου 6 του Ν. 3086/2002 (Α΄ 324) [σημείωση: πρόκειται για ειδική τριμελή επιτροπή του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (ΝΣΚ)], το Ελληνικό Δημόσιο δύναται να παραιτηθεί από την άσκηση ενδίκων μέσων ή από ήδη ασκηθέντα ένδικα μέσα, κατά δικαστικών αποφάσεων με τις οποίες διατάσσεται η παραμονή ή η επάνοδος εργαζομένων σε υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού ή σε φορείς εποπτευόμενους από αυτό, εφόσον οι εργαζόμενοι παραιτηθούν εγγράφως από οποιαδήποτε οικονομική αξίωσή τους, που απορρέει από τις σχετικές αποφάσεις, κατά του Ελληνικού Δημοσίου ή εποπτευομένων από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού νομικών προσώπων. Η απόφαση του παρόντος άρθρου πρέπει να είναι ειδικά αιτιολογημένη ως προς την αναγκαιότητα, για την εύρυθμη λειτουργία και ασφάλεια, στελέχωσης αρχαιολογικών χώρων και μουσείων και να αναφέρεται ειδικώς στην ύπαρξη πιστώσεων στον προϋπολογισμό του Υπουργείου«. (Άρθρο 47.)

Θυμίζουμε πως η ρύθμιση αυτή, για τη δυνατότητα παραίτησης του ΥΠΠΟΑ από τα ένδικα μέσα, κατατέθηκε τελικά στο νομοσχέδιο που έγινε νόμος ως βουλευτική και όχι ως υπουργική τροπολογία, αφού η Υπουργός κ. Κονιόρδου είχε προτιμήσει τότε να… βγάλει την ουρά της απέξω. Ακόμη κι έτσι, η ευρεία αναγνώριση του δίκαιου του αιτήματος και οι πιέσεις οδήγησαν στο να γίνει δεκτή από τη Βουλή και μάλιστα με αυξημένη πλειοψηφία, αφού υπερψηφίστηκε όχι μόνο από τα κόμματα της συμπολίτευσης, αλλά και από αυτά της αντιπολίτευσης (με την εξαίρεση της ΝΔ βέβαια, που, αν μπορούσε, θα απέλυε και τους ήδη υπηρετούντες ΙΔΑΧ…).

Το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και οι καθυστερήσεις

Έκτοτε, ξεκίνησε ένας νέος Γολγοθάς για τους συναδέλφους που είχαν πιστέψει πως το εργασιακό τους πρόβλημα είχε πια λυθεί: χρειάστηκε να περάσουν περισσότερα από δύο χρόνια (!) για να ετοιμαστούν επιτέλους οι υπουργικές αποφάσεις που προβλέπει η ρύθμιση. Πέρα από τις προβλεπόμενες καθυστερήσεις, με κύρια την υποχρεωτική εξασφάλιση των απαραίτητων πιστώσεων στον προϋπολογισμό (πράγμα διόλου εύκολο και αυτονόητο σε μια εποχή που για τέτοια ζητήματα η κυβέρνηση επιστρατεύει σταθερά το επιχείρημα των μνημονιακών δεσμεύσεων…), υπήρξαν και άλλες.

Το βασικό ζήτημα ήταν πως η συγκεκριμένη ρύθμιση είχε από την αρχή ένα μεγάλο «αγκάθι»: έβαζε στο «παιχνίδι» το ΝΣΚ, το οποίο εξ αρχής ήταν σφοδρός πολέμιος της ρύθμισης, όπως, άλλωστε και άλλοι παράγοντες εντός και εκτός ΥΠΠΟΑ, που καιροφυλακτούν ακόμη και τώρα για να δημιουργήσουν προβλήματα…

Ο πιο πρόσφορος τρόπος για να μπλοκάρει την υλοποίηση της ρύθμισης ήταν να καθυστερήσει όσο γινόταν περισσότερο να στείλει τις απαραίτητες, σύμφωνα με τη διάταξη, γνωμοδοτήσεις, ροκανίζοντας το χρόνο και ποντάροντας, προφανώς, σε ενδεχόμενες πολιτικές εξελίξεις ή έστω σε καμιά αλλαγή υπουργού, που θα μπορούσε ενδεχομένως να περιπλέξει την κατάσταση. Και, βέβαια, συνέταξε για όλες τις περιπτώσεις αρνητική γνωμοδότηση, επιχειρώντας να δημιουργήσει νέα προσκόμματα!

Η διαφαινόμενη από την αρχή τμηματική και με το… σταγονόμετρο αποστολή των γνωμοδοτήσεων από το ΝΣΚ γέννησε και μια πονηρή ιδέα σε κάποιους «υπεύθυνους» συνδικαλιστές: να «σπρώξουν» πρώτα κάποια από τα δικόγραφα στα οποία συμπεριλαμβάνονταν προσφιλή τους πρόσωπα, μήπως και προλάβουν κι αυτοί να «ταχτοποιήσουν» τους δικούς τους πριν γίνει καμιά… στραβή! Δεν τους πέρασε! (Να θυμίσουμε ότι ένας παρόμοιος «διαχωρισμός» ΙΔΑΧ σε διαφορετικά ΦΕΚ είχε ως αποτέλεσμα την ταλαιπωρία των 187 συναδέλφων μας που από τον Δεκέμβρη του 2010 κατάφεραν τελικά να γίνουν αορίστου 5 χρόνια μετά και μετά από πολλούς αγώνες, ενώ την ίδια στιγμή οι εκλεκτοί της τότε πολιτικής ηγεσίας -και εκλεκτοί της αντίστοιχης συνδικαλιστικής παράταξης του ΠΑΣΟΚ- είχαν διοριστεί από τον Αύγουστο 2010, πριν ψηφιστεί και τεθεί σε ισχύ η απαγόρευση του 1 προς 5. Ε, αυτή τη φορά δεν έγινε το ίδιο και ο νοών νοείτο).

 

Η επόμενη μέρα

Με την υπογραφή των 34 Υπουργικών Αποφάσεων, που αφορούν 296 συναδέλφους, το ζήτημα δεν έχει λήξει (ας σημειώσουμε εδώ πως υπάρχουν ακόμη λιγοστές υποθέσεις/δικόγραφα που για διάφορους λόγους έχουν «κολλήσει»…).

Το σημαντικότερο που έχει να γίνει είναι να υλοποιηθούν οι αποφάσεις! Και για να γίνει αυτό χρειάζεται και πάλι η συμμετοχή του ΝΣΚ, το οποίο θα πρέπει να προχωρήσει στην απαραίτητη  δικονομική  πράξη παραίτησης από τα ένδικα μέσα…

Κι επειδή οι καιροί είναι… πονηροί και διάφοροι «καλοθελητές» ενδέχεται να καραδοκούν, η παραίτηση πρέπει να γίνει για ΟΛΑ τα δικόγραφα ΑΜΕΣΑ και χωρίς καμία χρονοτριβή ή επιχειρήματα του τύπου «θα περιμένουμε τη δικάσιμο…»!

Σε αυτήν την κατεύθυνση πρέπει να πιέσουμε συντονισμένα όλοι και όλες, για να τελειώσει επιτέλους οριστικά αυτή η πολύχρονη εργασιακή περιπέτεια των συναδέλφων μας, αλλά και για να πάρουν μια ανάσα ενίσχυσης σε έμψυχο δυναμικό οι υποστελεχωμένες υπηρεσίες του ΥΠΠΟΑ.

Κι ας μη βιαστούν πάλι να το «πουλήσουν» ως χάρη οι διάφοροι καλοθελητές: πολλοί και πολλές πάλεψαν για αυτή την εξέλιξη, που είναι νίκη όλων μας και πρώτα από όλα των ίδιων των συμβασιούχων -και όχι «χάρη» που τους έκανε κάποια παράταξη, όπως κάποιοι συνηθίζουν να το παρουσιάζουν! Κι έχουμε κι άλλες μάχες μπροστά μας…

Τελευταίο αλλά όχι έσχατο: οι 296 συνάδελφοι, πέρα από το ότι υπηρετούν πολλά χρόνια στο ΥΠΠΟΑ και έχουν κερδίσει δικαστικές αποφάσεις, δεν «τρώνε» κανενός τη θέση, όπως ακούγεται από διάφορες πλευρές: οι διαγωνισμοί για 36 αρχαιολόγους και άλλες ειδικότητες και για τις 200 θέσεις φυλάκων είναι ήδη εγκεκριμένοι ως μόνιμες θέσεις.  Θα είναι όμως πραγματικά εντελώς αντισυναδελφικό και αντεργατικό να κινηθούν εναντίον του διορισμού τους άλλοι συνάδελφοι ΙΔΟΧ. Το εργατικό κίνημα γίνεται δυνατό με την ενότητά του και όχι με τη διάσπαση. Το είδαμε και την περίοδο με τις καταγγελίες εναντίον των ΙΔΑΧ (επί Μητσοτάκη) πόσο άθλιο είναι να υπάρχουν αλληλοκαταγγελίες μεταξύ συναδέλφων και πόσο οι πολιτικές ηγεσίες (και το ΝΣΚ) τρίβουν τα χέρια τους με κάτι τέτοια για να μας βάλουν όλους στο στόχαστρο. Προφανώς τα σωματεία και όλοι μας οφείλουμε να συνεχίσουμε να παλεύουμε για να μονιμοποιηθούν όλοι όσοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, ακόμη κι αν δεν κατάφεραν να έχουν θετική δικαστική απόφαση, κι όχι μόνο οι 296 των ένδικων. Ζητάμε μαζικές προσλήψεις και αοριστοποίηση όλων όσοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες: οι 296 ας είναι η αρχή για να διεκδικήσουμε όλοι μαζί, μόνιμοι και συμβασιούχοι, για πολύ περισσότερες θέσεις που να καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες του ΥΠΠΟΑ.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: