Η απεργία που δεν έγινε και ο συνδικαλισμός της κρυφής ατζέντας…

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν.
Μήνα σε γάμο ρίχνονται, μήνα σε χαροκόπι;
Ουδέ σε γάμο ρίχνονται ουδέ σε χαροκόπι.

«Ο κόμπος έφτασε στο χτένι, τα προβλήματα γιγαντώνονται και οι λύσεις αγνοούνται!» (ΠΟΕ-ΥΠΠΟ, 26/7/2017 – πρωί)

Η ΠΟΕ ΥΠΠΟ κάνει πόλεμο! Ή, αλλιώς, 48ωρη απεργιακή κινητοποίηση με κλείσιμο Μουσείων και Αρχαιολογικών χώρων, για το Σαββάτο 29 και την Κυριακή 30 Ιουλίου 2017 στο νομό Αττικής. Την ίδια μέρα στελέχη της Ομοσπονδίας ζητούσαν την έκδοση ανακοινώσεων συμπαράστασης από πρωτοβάθμια σωματεία και την ΑΔΕΔΥ, ενώ σύλλογοι του ΥΠΠΟ στην περιφέρεια καλούσαν τους συναδέλφους να γεμίσουν λεωφορεία για την Αθήνα. Βλέπετε, η 48ωρη ήταν παναττική και όχι πανελλαδική, παρότι τα περισσότερα αιτήματα ήταν πανελλαδικού ενδιαφέροντος (προκήρυξη των θέσεων 33 αρχαιολόγων και 200 αρχαιοφυλάκων, έκδοση της υπουργικής απόφασης για τους συμβασιούχους με θετικές δικαστικές αποφάσεις, διασφάλιση καταβολής κυριακάτικων και εξαιρέσιμων των αρχαιοφυλάκων από το ΤΑΠΑ, προκήρυξη προσλήψεων μόνιμου προσωπικού). Μάλιστα, αφορούσε μόνο του συναδέλφους αρχαιοφύλακες, καθώς οι υπόλοιποι κλάδοι δεν εργάζονται τα Σαββατοκύριακα.

 «Η Ε.Ε. της Π.Ο.Ε.-ΥΠ.ΠΟ. συνεχίζει αταλάντευτα και σταθερά να χειρίζεται με σοβαρότητα και υπευθυνότητα όλα τα καίρια ζητήματα που αφορούν τους εργαζόμενους στο ΥΠ.ΠΟ.Α. στέκοντας (sic) ταυτόχρονα με αίσθημα ευθύνης απέναντι στο κοινωνικό σύνολο.» (ΠΟΕ-ΥΠΠΟ, 26/7/2017 – απόγευμα)

Το ίδιο απόγευμα, φαίνεται πως ο κόμπος που είχε φτάσει στο χτένι λύθηκε! Μετά από συνάντησή της με την Υπουργό κ. Κονιόρδου, η ηγεσία της ΠΟΕ ΥΠΠΟ, με μια λιτή ανακοίνωση, όπου σημειώνει την «υπευθυνότητα» της Υπουργού και την δική της «σοβαρότητα και υπευθυνότητα» (βεβαίως-βεβαίως), αναστέλλει την απεργία. Το έργο το έχουμε ξαναδεί στο ΥΠΠΟΑ και τα βήματα είναι γνωστά:

  1. Εξαγγέλλουμε μια απεργία με 5-6 αιτήματα, εκ των οποίων για τα 2-3 έχει ήδη δρομολογηθεί κάποιου τύπου επίλυση.
  2. Για την απεργία που «θα» γίνει διαλέγουμε χώρους και μέρος που «πονάνε»
  3. Προκαλούμε φασαρία με όποιον τρόπο μπορούμε γύρω από την απεργία, χωρίς όμως να την προπαγανδίζουμε στ’ αλήθεια στους εργαζόμενους, αφού στην πραγματικότητα δεν έχουμε καμιά διάθεση να τους κινητοποιήσουμε για να πετύχουν κάτι.
  4. Διαμηνύουμε στην πολιτική ηγεσία πως αυτό που μας ενδιαφέρει πράγματι είναι ένα θέμα που μπορεί να υπάρχει θολά διατυπωμένο ή και να μην υπάρχει καν στη λίστα αιτημάτων (!) και που μπορεί να το επιλύσει χωρίς να γίνει μεγάλος ντόρος…
  5. Αν η πολιτική ηγεσία δείχνει ίσως να αμφιταλαντεύεται, αλλά ακόμη κι αν έχει πειστεί να υλοποιήσει το πραγματικό αίτημα, φροντίζουμε να δεχτεί πιέσεις και από ισχυρούς «τρίτους», από «πάνω» ή γενικώς…
  6. Λίγο πριν την απεργία κανονίζουμε συνάντηση με την πολιτική ηγεσία, δείχνουμε όλοι «σοβαρότητα και υπευθυνότητα», μας δίνει αυτό που εξ αρχής θέλαμε στ’ αλήθεια και αναστέλλουμε την απεργία.
  7. Βγαίνουμε στον κόσμο και όλο καμάρι διαλαλούμε πως πετύχαμε δεσμεύσεις σε όλα μας τα αιτήματα (άλλωστε, είπαμε, τα μισά είχαν κάπως δρομολογηθεί έτσι κι αλλιώς από πριν), χωρίς όμως να λέμε και πολλά-πολλά, και πως είμαστε φοβεροί αφού τα καταφέραμε χωρίς να χαθεί ούτε ένα μεροκάματο!

Εννοείται πως για να πετύχουν τα παραπάνω, βγάζουμε από τη μέση συνδικαλιστές και παρατάξεις που θα μας κάνουν τυχόν «χαλάστρα», ψηφίζουμε στο Γενικό Συμβούλιο γενικόλογες αποφάσεις χωρίς συγκεκριμένο γραπτό κείμενο (για να μπορούμε εκ των υστέρων να γράψουμε ό,τι θέλουμε), κανονίζουμε συναντήσεις με «ελεγχόμενες» αντιπροσωπείες (χωρίς να ειδοποιούμε τους ενοχλητικούς συνδικαλιστές) κλπ.

Απέναντι στον εκφυλισμένο συνδικαλισμό!

Πώς ενημερώθηκαν οι εργαζόμενοι για να πάρουν μέρος στην απεργία και να αγωνιστούν για τα δίκια τους; Ποιές δεσμεύσεις δόθηκαν από την πολιτική ηγεσία και για ποια ακριβώς θέματα, σε σχέση με τα «επίσημα» αιτήματα της απεργίας; Τι συμφωνήθηκε πίσω από τις κλειστές πόρτες του 5ου ορόφου της Μπουμπουλίνας; Προς τι η σιωπή και τα μισόλογα στις ανακοινώσεις της ΠΟΕ ΥΠΠΟ και της Υπουργού; Γιατί δεν αποσαφηνίζονται οι δεσμεύσεις και ποια αιτήματα παραμένουν σε εκκρεμότητα;

Είναι προφανές πως για μια ακόμη φορά ζούμε στο ΥΠΠΟΑ μια εκδοχή αναβιωμένου εκφυλισμένου συνδικαλισμού, που, μακριά από συλλογικές διαδικασίες βάσης και δημοκρατικές αποφάσεις, πατάει πάνω στα πραγματικά και διογκούμενα προβλήματα των εργαζομένων, για να παζαρέψει πίσω από τις πλάτες τους και πίσω από κλειστές πόρτες, ζητήματα που δεν σχετίζονται ούτε με τις ανάγκες των ίδιων των εργαζομένων ούτε με την επίλυση των οξυμένων προβλημάτων των υπηρεσιών. Η ηγεσία της ΠΟΕ ΥΠΠΟ, με κυρίαρχη την ΠΑΣΚ (που όσο και να προσπαθεί να παραστήσει την «ανανεωμένη και ανεξάρτητη» ΔΗΣΥΠ, δε λέει να πάρει «διαζύγιο» από τα παλιά της χούγια…) και συνεπικουρούμενη από τη ΔΑΚΕ, έχουν πλήρως την ευθύνη για την καρικατούρα συνδικαλισμού που υπηρετούν.

Σε αυτόν τον εκφυλισμένο γραφειοκρατικό συνδικαλισμό των διαδρόμων, της συναλλαγής και των προσωπικών εξυπηρετήσεων η Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση ήταν, είναι και θα είναι σταθερά αντίθετη! Γιατί αυτός ο συνδικαλισμός είναι που ευτελίζει το συνδικαλιστικό κίνημα, απαξιώνει τη συλλογική δράση, υπονομεύει τους πραγματικούς αγώνες που πρέπει να δώσουν οι εργαζόμενοι.

Και μια άσχετη (;) πληροφορία

Στη ίδια συνεδρίαση (20/7) του Γενικού Συμβουλίου της ΠΟΕ ΥΠΠΟ που αποφάσισε την απεργία (αυτή που δεν έγινε, γιατί ο κόμπος λύθηκε πριν γίνει κι έτσι η Εκτελεστική Επιτροπή – η ΠΑΣΚ/ΔΗΣΥ, δηλαδή, και η ΔΑΚΕ, αφού άλλες παρατάξεις δε συμμετείχαν… – την ανέστειλε, με τη γνωστή υπευθυνότητα), έγινε και εκλογή νέου Προέδρου του Γενικού Συμβουλίου. Τη θέση κατέλαβε ο μοναδικός υποψήφιος, εκλεκτός της ΠΑΣΚ/ΔΗΣΥΠ, Γ. Τσακοπιάκος, που τυχαίνει να είναι και Πρόεδρος του ΔΣ του Ταμείου Αλληλοβοήθειας.

Λίγες μέρες νωρίτερα, στις 6/7, κατά τη συζήτηση στη Βουλή ερώτησής του σχετικά με το Ταμείο Αλληλοβοήθειας, ο πρώην υπουργός Α. Μπαλτάς ρώτησε την νυν υπουργό αν ο πρόεδρος του Ταμείου «έχει γυρίσει στο Υπουργείο ή αργομισθεί παρανόμως» από τότε που διακόπηκε η απόσπασή του στο Ταμείο (31/10/2016). Η κ. Κονιόρδου απάντησε πως «Είναι γνωστή η απόφαση της ανάκλησης στην εργασία του. Πράγματι δεν έχει παρουσιαστεί στην εργασία του και το θέμα αυτό διερευνάται και θα ληφθεί η ανάλογη απόφαση». Ο ίδιος ο Γ. Τσακοπιάκος, σε δήλωσή του στην Εφημερίδα των Συντακτών (16/7), αντιπαρήλθε της κατηγορίας περί αργομισθίας: «Ο φορέας (σ. το Ταμείο) ελέγχεται και έχει μια σειρά από δράσεις που δεν μου επιτρέπουν να απουσιάσω. Παρουσιάζομαι κανονικά στον φορέα και συνεχίζω να κάνω τη δουλειά μου στη θέση που με όρισε η πολιτεία. Η καθημερινή μου παρουσία αποδεικνύεται από τις κάμερες της πολυκατοικίας».

Προφανώς, μετά τη σχετική διερεύνηση του θέματος η Υπουργός έλαβε και την ανάλογη απόφαση: υπέγραψε την Κοινή Υπουργική Απόφαση (μαζί με την Υπουργό Διοικητικής Ανασυγκρότησης κ. Γεροβασίλη) για την απόσπαση του Γ. Τσακοπιάκου στο Κοινωνικό Πολύκεντρο της ΑΔΕΔΥ. Δεν έχει ακόμη διευκρινιστεί πού θα παρέχει στο εξής τις υπηρεσίες του, αφού θα πρέπει να είναι καθημερινά και στο Ταμείο που «ελέγχεται και έχει μια σειρά από δράσεις που δεν μου επιτρέπουν να απουσιάσω». Βέβαια, για να ανταποκριθεί και στα νέα του συνδικαλιστικά καθήκοντα ο Γ. Τσακοπιάκος θα λάβει και πλήρη (;) συνδικαλιστική απαλλαγή από άλλα εργασιακά καθήκοντα. Άρα, το ερώτημα περιττεύει!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: